کاری مرغ

آنچه لازم دارید

سینه‌ی مرغ / پیاز / ادویه‌ی کاری / ادویه‌ی آچار گوشت / برگ بو / تخم گشنیز / هل / میخک / زردچوبه / نشاسته‌ی ذرت

ریزه‌کاری‌ها

  • حتمن نشاسته‌ی ذرت را در آب سرد حل کنید و بعد به کاری اضافه کنید تا گلوله نشود.
  • به جای نشاسته‌ی ذرت می‌توانید از نشاسته‌ی گندم یا نشاسته‌ی سیب‌زمینی هم استفاده کنید. من نشاسته‌ی سیب‌زمینی را امتحان نکردم. اما نشاسته‌ی ذرت راحت‌تر حل می‌شود و احتمال گلوله شدن آن کمتر است.
  • خیلی نشاسته نزنید، فقط می‌خواهیم آب خورش کمی غلظت داشته باشد.
  • واضح است که اگر بخواهید تندی غذا کمتر شود، باید از کاری که تندی کمتری دارد، استفاده کنید و مقدار آچار گوشت را کم کنید و یا کلن حذف کنید.
  • اگر ادویه آچار گوشت نداشتید، چه کار کنید. به جایش کاری بزنید. البته طعمش فرق می‌کند اما خب چاره‌ای ندارد. حتمن از نوع تند کاری استفاده کنید. یک راه دیگر هم دارید، به کسی که در زاهدان یا بندرعباس است، بگویید برایتان آچارگوشت بخرد و پست کند. اگر تحریم روی آن اثر نگذاشته باشد، در زاهدان، چهارراه رسولی راحت‌ پیدا می‌کنید.

تدارک خوردنی

سینه مرغ را ریز خرد کنید، اندکی درشت‌تر از حبه‌ی قند. پیاز را هم خلالی کنید و تفت بدهید. وقتی پیاز آبش را از دست داد، ادویه‌ها را به آن اضافه کنید و کمی تفت بدهید. بعد مرغ‌های خرد شده را اضافه کنید و تفت بدهید تا کاملن رنگ آنها عوض شود. یک پیمانه آب در غذا بریزید و بگذارید تا جوش بیاید. یک قاشق مرباخوری نشاسته ذرت را کمی آب سرد حل کنید و به کاری مرغ اضافه کنید و هم بزنید. وقتی آب کاری کم شد و کمی غلیظ شد، غذا آماده است. اما مقدار ادویه چقدر باید باشد، خاطره‌ی پختنش را بخوانید.

خاطره‌های خوردن و پختن

من این غذا را از روی دستور درست نکرده‌ام و همین جور موقع پخت تصمیم گرفتم چه چیزی درست کنم. قرار بود که مرغ‌ها را تفت بدهم، کمی رب گوجه فرنگی به آن اضافه کنم و بعد آنها را لای اسلامبولی‌پلو بگذارم و با آن قاطی کنم. اما یک دفعه گفتم این چه کاری است که بگذار رب را بی‌خیال بشوم و کمی آن را ادویه‌دار بکنم و کنار اسلامبولی‌پلو بگذارم. ادویه‌ها را هم همین جوری به ذهنم رسید که با هم جور در می‌آیند. برای یک سینه‌ی مرغ، یک پیاز درشت، یک قاشق مرباخوری زردچوبه نصف قاشق غذاخوری ادویه‌ی کاری، نصف قاشق غذاخوری ادویه‌ی آچار گوشت، نصف قاشق غذاخوری دانه‌ی گشنیز نکوبیده. دو عدد هل سبز نکوبیده که فقط با دست آنها را شکستم، دو تا میخک و دو تا هم برگ بو استفاده کردم. من اهل اندازه کردن نیستم و چشمی ادویه می‌زنم. اما خب مقادیر چشمی را با قاشق هم می‌توانم بگویم. با این مقدار ادویه، کاری شما تند می‌شود. میخک، هل و تا حدی دانه‌ی گشنیز باعث می‌شود که تندی غذا ملایم شود.

این ترکیب ادویه و غذا حسی است؛ یک جور حس غذای هندی خوردن. و شاید بشود گفت غذای ایرانی دوران صفوی که پر بود از ادویه. پلوها و خورش‌های ایرانی که در کتاب‌های آشپزی صفوی صفت‌شان آمده است، از غذاهای هندی امروز پر ادویه‌ترند. گاهی دلم می‌خواهد غذایم ادویه‌ای باشد، این بار از آن دفعه‌ها بود. راستی ادویه‌ی کاری هم چندین نوع است. ترکیب و نسبت ادویه‌های کاری‌های با هم فرق دارد. من از یک نوع ادویه کاری پاکستانی استفاده کردم که فلفل قرمز آن بیشتر از نوع آبادانی است. رنگ آن هم به قرمزی می‌زند. شما از هر نوع کاری که طعم و عطرش را دوست دارید، استفاده کنید.

یک نکته دیگر را هم درباره اسم غذا بگویم. کاری هم به ترکیب ادویه‌هایی که با هم آسیاب شده‌اند گفته می‌شود و هم به معنای خورش است.

***اگر خوردنی خودتان را با این شیوه درست کردید، عکس آن برای من ایمیل کنید تا همین‌ جا بگذارم. به خصوص اگر جور دیگری درست کردید، حتمن بگویید تا شیوه خاص شما را هم یاد بگیریم. ممنون از لطف‌تان***

/ 3 نظر / 137 بازدید
ياسمن

به به بسيار عالي فقط خدمتتان عرض كنم كه "آچار گوشت" را روي همين پست لينك كرده ايد.

هانی شف

بسیار عالی و خوش عطر و خوشمزه به نظر میاد

متین

وبلاگ بهم ریخته یا تنها برای بنده این شکلیه قالب نداره گویا[سوال]