شور مخلوط

آنچه لازم دارید

گل‌کلم/ کلم سفید / کرفس / هویج / خیار / ترخون / سیر / مرزه / فلفل تند / تخم گشنیز / سرکه‌

ریزه‌کاری‌ها

  • به سبزیجات شور می‌توانید لوبیا سبز و اندکی شلغم هم اضافه کنید.
  • نسبت سبزیجات اصلن مهم نیست، هر چیزی رو که بیشتر دوست دارید، بیشتر بریزید.
  • سرکه‌ی طبیعی استفاده کنید. سرکه‌ی طبیعی یعنی سرکه‌ وردا نباشه که اسید شیمیایی است و اصلن هیچ ربطی به انگور یا هیچ میوه دیگری ندارد.
  • بهترین راه برای این که شور ترد و خوشمزه باشد این است که هر بار کم درست کنید که وقتی بعدی عمل می‌آید، قبلی را خورده باشید. یعنی هر بار به اندازه مصرف ۱۰ روزتان درست کنید. وقتی شروع به خوردن ظرف ۱۰ روزه‌اتان کردید، همان روز ظرف بعدی را درست کنید.
  • تمام اندازه‌ها برای ظرفی است که وقتی خالی است با ۶ تا ۷ لیوان آب پر می‌شود.

تدارک خوردنی

چهار تا لیوان و اندی آب را بجوشانید. بعد از این که حدود یک ربع جوش ریز زد، حدود نصف لیوان نمک به آن اضافه کنید و چند دقیقه دیگه روی گاز می‌گذارید. شعله‌ی گاز را خاموش کنید و ساقه‌های تلخون و مرزه را در آب جوش بیندازید و بعد از یکی دو دقیقه از آب در بیاورید.

نصف لیوان سرکه رو در ظرف بریزید و درش را ببندید و آن را تکان بدهید تا همه جای ظرف با سرکه آغشته شود. سبزیجات خرد شده را که آب‌شان را گرفته‌ایم به صورت فشرده در ظرف می‌چینیم. دو حب سیر و مقداری تخم گشنیز و سه تا ساقه تلخون و یکی دو تا ساقه مرزه و یکی دو تا فلفل را هم داخل ظرف بریزید. بعد از چیدن آب‌نمک جوشیده را روی مواد بریزید تا کاملن پر شود. در ظرف را خوب ببندید و شور را پشت پنجره‌ای که آفتاب دارد، بگذارید. بسته به سلیقه‌اتان که تا چه می‌خواهید ترشی سفت یا نرم باشد، بین ۵ تا ۱۰ روز صبر کنید و بعد آنها را به جایی خنک منتقل کنید تا همچنان ترد بمانند.

خاطره‌های خوردن و پختن

اولین بار که آزاده شور درست کرد، همینی است که عکسش را می‌بینید. به نظر خودش خیلی خوب شده است. البته من و دیگران هم نظرمان به نظر ایشان نزدیک بود. پشت عکس مربای هویج بشقابی از کارهای صدرالدین (ناژو) بود، این کاسه هم کار ایشون است. دو تا طاووس زیبا که سرهایشان را به هم نزدیک کرده‌اند و بال‌هایشان روی دیواره‌ی کاسه گسترده شده است. رنگ زرد سر طاووس و آبی‌ فیروزه‌ای و سبز بال‌ها فوق‌العاده است. قضیه کاسه نه خاطره‌ی پختن است و نه خاطره‌ی خوردن ولی خاطر آدم را خوش می‌کند. اون ظرف قرمز شور هم کار آقای فرزانه است.

 

  *** اگر خوردنی خودتان را با این شیوه درست کردید، عکس آن برای من ایمیل کنید تا همین‌ جا بگذارم. به خصوص اگر جور دیگری درست کردید، حتمن بگویید تا شیوه خاص شما را هم یاد بگیریم. ممنون از لطف‌تان ***

/ 5 نظر / 218 بازدید
زری سلطانی

از اونجایی که خیارشور ازاده رو منم تست کردم نخوره فکر میکنم نظر منم به ایشون نزدیک باشه!

farzane

به به اومدم نظر بزارم دیدم اقوام جمعشون جمعه......هم ترشیتون بوی قدیمهارو میده تواین ظرفها هم ظرف سفالی شما خیلی خوشگله....دست شما درد نکنه

farzane

ای وای گریه چرا منظورم این بود که آدم یاد خونه مامان بزرگا میوفته..از اون لحاظ

هانی شف

معلومه که خیلی خوب شده.. ولی بازم اون ظرف خوشششگل پشتش .وااااااااااااای

آرش

من شنیدم شور برای سلامتی خوبه، چون پروبیوتیک هست!