دم‌نوش به

الان فصل به است و من هم عاشق به. دم‌نوش به هم معرکه است. هر دوی این تصویرها دم‌نوش‌ به هستند. اما رنگ‌شان با هم فرق دارد. طعم و عطرشان هم که در عکس دیده نمی‌شود، با هم فرق دارد. برای درست کردن هر دو دم‌نوش به، باید آن را نگینی خرد کنید و خشک کنید. به‌های ریز خشک شده را که دم کنید، رنگ ملایم تصویر سمت راست را دارید. طعم شیرین به و عطر سحرانگیز به بیداد می‌کند. دم کشیدن به زمان می‌برد. دست‌کم بیست تا سی دقیقه‌ای وقت بگذارید. روی قوری هم یک حوله یا پارچه بیندازید تا حرارت قوری حفظ شود و خوب دم بکشد.

دم‌نوش به که در تصویر سمت چپ است، جور دیگری درست می‌شود. به‌های ریز خشک شده را باید بو بدهید. وقتی به‌ها برشته شدند، بو دادن‌شان کافی است. حالا به بو داده را دم کنید. این بار رنگش مثل چای می‌شود. طعم شیرینی آن کمتر است و گسی بودادگی دارد. عطرش هم همین‌طور دل‌سوخته است.

تا اینجا شد دو شکل دم‌نوش به. اما شیوه‌‌های دیگری هم هست. موقع دم کردن به می‌توانید به آن لیمو امانی اضافه کنید. این لیموها را به دو شکل می‌توانید اضافه کنید. مغز لیمو امانی و لیموی امانی درسته که چند سوراخ روی آن زده‌اید. وقتی مغز لیمو امانی اضافه می‌کنید طعم ترشی بیشتر با غلظت بالاتری به دم‌نوش می‌دهید. مقدارش را زیاد نگیرید. اما وقتی لیموی درسته استفاده می‌کنید، طعم ترشی کمتر اما عطر لیموی بیشتری خواهید داشت. میزان لیمو امانی به سلیقه‌ی خودتان بستگی دارد. اما به نظر من برای مغز لیمو امانی نصف تا یک لیمو برای یک قوری و برای لیمو امانی درسته یک یا دو عدد که سه تا چهار تا سوراخ روی آن زده‌اید. مقدار به هم برای یک قوری دو قاشق غذاخوری خوب است. قوری من هم سه تا لیوان می‌گیرد.

خاطره‌های خوردن و پختن

یک بار خانه‌ی یکی از دوستان مهمان بودم. آنجا صحبت خشک کردن به شد که به تازگی انجام داده بودم . مادر ستاره گفت می‌توانی به را دم کنی. بسیار خوشمزه است. من دم‌نوش به بونداده را درست کردم (تصویر سمت راست) که خیلی خوشم آمد. این را که برای دوستی تعریف کردم، گفت می‌توانی آن را بو بدهی و بعد دم کنی. نگفت که رنگش هم عوض می‌شود. وقتی به بو داده را دم کردم (تصویر سمت چپ) و رنگش متفاوت شد، کلی تعجب کردم. بعد گفتم خب مربای به هم قرمز می‌شود، این که تعجب ندارد. بعدش گفتم چرا مثل چای و آویشن که با لیمو امانی می‌شود دم‌شان کرد، با به این کار را نکنم. این جوری ورایته‌های مختلف دم‌نوش به پا به عرصه گذاشتند. دوستان دیگری هم در شکل‌گیری این واریته‌ها نقش داشتند. می‌بینید که چند نفر در یک دم‌نوش ساده نقش دارند.

***اگر خوردنی خودتان را با این شیوه درست کردید، عکس آن برای من ایمیل کنید تا همین‌ جا بگذارم. به خصوص اگر جور دیگری درست کردید، حتمن بگویید تا شیوه خاص شما را هم یاد بگیریم. ممنون از لطف‌تان***

/ 5 نظر / 212 بازدید
مریم ه

من همیشه این فصل که میشه این چای به رو درست میکنم من یکجا به رو رنده ی درشت میکنم و سمت چپی میشه مثل اجیل اروم تفت میدم خیلی خوشمزه میشه همه ی زمستون میخورم

هانی شف

خیلیییییییییییییییییییییییییییییی عالی بود آقای سلطانی من توی چای می ریختم پوستش رو...ولی این مدلی خوشمان آمد

ياسمن

آقاي سلطاني بازم ميگم بيشتر از روش هاي پختي كه ارائه مي كنيد اين قلم شماست كه منو جذب مي كنه اگر بدونيد چقدر از خواندن اين نوشته لذت بردم ممنون :)

فرزانه .

سلام. من امروز به گرفتم و با رنده درشت رنده کردم. بعد ی ذره دارچین بهش زدم و گذاشتم خشک شد. همراه با چای دم میکنم. خیلی عالیه... شمام امتحان کنید.

مژگان

ممنون به زیادی گرفته بودم یک دفعه یاد این پستتان افتادم . انها را در دستگاه خشک کردم. مقداری را بو دادم و برای همسری درست کردم .خیلی عالی بود.تشکر