درباره‌ی غذاهای گیاهی

طبقه‌بندی غذاها خیلی سخت است. از نظر من غذاها سه دسته بیشتر نیستند؛ خوشمزه و بی‌مزه و بدمزه. خیلی‌ها در دسته‌ی اول هستند و تعداد کمی هم در دسته‌ی سوم. اما خب این طبقه‌بندی فقط به درد خودم می‌خورد (داخل پرانتز بگویم که دسته‌ی دوم و سوم در این وبلاگ جایی ندارند).

از هر نوع طبقه‌بندی مثل کوفته‌ها و بورانی‌ها و خاگینه‌ها و این جور چیزها بگذریم باید تکلیف آدم‌ها را روشن کنیم که بالاخره چه غذاهایی را می‌توانند بخورند. برای همین غذاهای گیاهی را برای گیاه‌خوارها مشخص کرده‌ام. در فارسی وقتی می‌گوییم گیاه‌خوار منظورمان کسی است که گوشت نمی‌خورد. اما کسانی که گوشت نمی‌خورند خودشان دو دسته‌اند. یک گروه لبنیات و فراورده‌های دامی مثل تخم‌مرغ می‌خورند و گروه دیگر اینها را هم نمی‌خورند.
فرنگی‌ها گروهی که گوشت نمی‌خورند اما لبنیات و فراورده‌های دامی می‌خورند را وجترین می‌نامند. ترجمه‌ی فارسی وجترین می‌شود گیاه‌خوار اما در عمل این افراد گوشت‌ناخوار هستند. کسانی که لبنیات و فراورده‌های دامی هم نمی‌خورند وگان هستند که همان گیاه‌خوار واقعی محسوب می‌شوند.

بدیهی است که غذاهای گیاهی به کار کسانی که گوشت نمی‌خورند (وجترین‌ها) می‌خورد. برای همین برای این که غذاهای غیرگوشتی شلوغ نشود، غذاهای گیاهی در این دسته نیامده است. یعنی غذاهای گیاهی بدون گوشت و فراورده‌های دامی درست می‌شود و در غذاهای غیرگوشتی حتمن فراورده‌ی دامی هست و گرنه در غذاهای گیاهی می‌آمد.

نکته‌ی دیگر این که خوردنی‌هایی مثل مربا و ترشی و دم‌نوش‌های معمول مثل قهوه و چای را در این گروه‌بندی نیاورده‌ام. علتش هم این است که از اسم غذا معلوم است که این خوردنی‌ها گیاهی هستند و آوردنش در این دسته باعث اذیت کردن گیاه‌خوارها می‌شود که با تعداد زیادی خوردنی روبرو می‌شوند که بیشترشان به کارشان نمی‌آید.

/ 0 نظر / 46 بازدید