لذت پختن

 آش‌خونه‌ی مسعود و آزی

تارت مهمان‌پز

پختِ مسعود سلطانی و دیگران


آنچه لازم دارید

نان تارت کاسه‌ای کوچک / کرم اوله / شیر / خلال پسته و بادام / شکلات چیپسی رنگی / میوه‌

ریزه‌کاری‌ها

  • فقط دو طعم کرم اوله خوب است؛ کاپوچینو و فندق شکلاتی. بقیه را من امتحان کرده‌ام، به احتمال زیاد خوش‌تان نمی‌آید و برای این شیرینی که اصلن مناسب نیستند.
  • مقدار شیر را نسبت به آنچه در بسته‌های کرم‌ اوله نوشته است، کمتر بگیرید.
  • بیسکویت‌های کاسه‌ای را می‌توانید از قنادی‌ها بخرید. من از قنادی ناتالی می‌خرم. شاید جاهای دیگر هم داشته باشند.
  • به جای نان تارت می‌توانید از نان والوان هم استفاده کنید. نان والوان همان شیرینی زبان خودمان است. شکل کاسه‌ای نان والوان را باید بگیرید.
  • شکلات چیپسی یک نوع شکلات به شکل اسمارتیز ریز است که در برابر حرارت مقاوم است. از فروشگاه‌هایی که لوازم قنادی می‌فروشند، می‌توانید بخرید.
  • برای تزیین از ترافل و شکر رنگی استفاده نکنید. ترافل روی کرم اوله آب می‌شود و شکل آن به هم می‌خورد.
  • زیاد درست نکنید، وقتی شیرینی می‌ماند، شکل شیرینی تازگی‌اش را از دست می‌دهد. هر چند طعمش خیلی تغییر نمی‌کند.

تدارک خوردنی

کرم اوله را در شیر حل کنید و با هم‌زن چند دقیقه هم بزنید تا سفت شود. مقدار شیر برای هر بسته را حدود 400 سی‌سی بریزید. روی بسته آن نوشته است هر بسته را در نیم‌لیتر شیر حل کنید، اما با این مقدار شیر، کرم اوله شما به قدر کافی سفت نمی‌شود و برای ریختن در تارت‌های کاسه‌ای مشکل خواهید داشت. پیشتر درباره‌ی کرم اوله و درست کردنش اینجا هم یه چیزایی نوشتم.

یک بسته کرم‌اوله برای حدود 40-50 نان تارت کوچک کافی است. اگر خواستید تعداد بیشتری از این شیرینی‌ها درست کنید، از هر دو نوع کرم اوله فندقی و شکلاتی استفاده کنید. با یک قاشق داخل تارت‌ها را کامل پر کنید. روی کرم اوله را با تکه‌های میوه، خلال پسته و بادام و شکلات‌های چیپسی رنگی تزیین کنید. از همه چیز استفاده کنید تا هم رنگ و روی متفاوتی به شیرینی‌ها بدهید و هم هر کس طعم دلخواه خودش را در بین شیرینی‌های پیدا کند.

بخشی از شیرینی‌ها با دو بسته کرم اوله

من و بابک عزیز

شیریتی با شکلات چیپسی

شیرینی میوه‌ای

خاطره‌های خوردن و پختن

چند وقت پیش دوستان عزیزم خانه‌ی ما بودند. وقتی دور هم جمع می‌شویم، خیلی به ما خوش می‌گذرد. بخشی از این خوشی هم به خوردنی‌های تازه‌اش برمی‌گردد، به خصوص وقتی که بچه‌ها خانه‌ی ما باشند سراغ یک چیز تازه را می‌گیرند. یک دفعه این ایده به ذهنم رسید. لطف این شیرینی در این بود که همان موقع بعد از شام سراغ درست کردنش رفتیم. یعنی وقتی چای گذاشتیم، همان موقع هم بساط شیرینی ساختن را مهیا کردیم. بابک و ستاره و دجله به من در درست کردن شیرینی‌ها کمک کردند. برای همین وقتی چای دم کشید، شیرینی‌ها هم آماده بود. سادگی درست کردن این شیرینی‌ها و همراهی بچه‌ها در درست کردنش، خیلی به همه چسبید. قهوه تلخ هم با قهوه‌ساز پیستونی درست کردم تا هر کسی خواست شیرینی‌اش را به جای چای با قهوه بخورد. همه‌ی اون 20 و چند نفری که شیرینی‌ها را خوردند، خوش‌شان آمد. راستی عکس‌ها هم با دوربین زهره انداخته شده است. نمی‌دانم عکاس‌شان چه کسی است. به احتمال زیاد بیشترشان را زهره انداخته است. عکس ولع بچه‌ها در خوردن این کوچولوهای خوشمزه را هم نمی‌توانم اینجا بگذارم. شاید برخی از آنها نخواهند که عکس‌شان در فضایی عمومی منتشر بشود. اما از من قبول کنید که قیافه‌هایشان خیلی جالب است.

*** اگر خوردنی خودتان را با این شیوه درست کردید، عکس آن برای من ایمیل کنید تا همین‌ جا بگذارم. به خصوص اگر جور دیگری درست کردید، حتمن بگویید تا شیوه خاص شما را هم یاد بگیریم. ممنون از لطف‌تان ***

   + مسعود سلطانی - ۱۳٩۱/٥/۳۱