لذت پختن

 آش‌خونه‌ی مسعود و آزی

رطب خنیزی: طعمی پر از تازگی

الان فصل رطب است. در چنین وقت‌هایی باید خوردن خرما را کنار گذاشت. خرما ارقام متنوعی دارد که زمان رسیدن‌شان متفاوت است. در اوایل مرداد ماه رطب «خنیزی» می‌رسد که طعمی فوق‌العاده دارد. در روزهایی که خنیزی – و البته هر نوع رطب دیگری – به بازار می‌آید، از خارک تا خرما را با هم دارید. مراحل مختلف زندگی را وقتی دیمپاز آل‌مهتری را معرفی کردم، نوشته‌ام. در این عکس هم خارک خنیزی هست (آن که کاملن قرمز است)، هم دیمپاز خنیزی (دم پخته و سر قرمز)، هم رطب و هم خرما خنیزی.

خنیزی یکی از ارقام پر طرفدار هرمزگان است. جاهای دیگر مثل خوزستان، هرمزگان، بحرین و برخی کشورهای دیگر حاشیه خلیج فارس هم این رقم است. شیرینی آن بسیار زیاد است، شیرین‌تز از خرمای مضافتی بم که در تهران خوردنش رایج است. دیمپازش فوق‌العاده است، شیرینی و گسی توامان. این خنیزی‌ها را چند روز پیش که در بندرعباس بودم، گرفتم.

مهم‌ترین ارقام خرمایی که در هرمزگان هست، اینهاست. آل مهتری و نغال (که به آن نغار و بعضی‌ها هم نگار می‌گویند). این دو خرما پیش‌رس هستند و هر چند خیلی مرغوب نیستند و هسته‌ی درشتی دارند، چون خیلی زود می‌رسند و طرب نوبرانه هستند، قیمت خوبی دارند. خنیزی، مرداسنگ، خاسویی، پیارم و اشتری ارقام مشهور هرمزگان هستند. ارقام کمتر معروف را نمی‌شناسم. اشتری را هنوز نخورده‌ام.

 

خارک‌ها، رطب‌ها و خرماهای دیگر

دیمپاز آل‌مهتری / رطب خنیزی / مضافتی / برحی / ربی / زاهدی / خاسویی / مرداسنگ / دیری / پیارم

   + مسعود سلطانی - ۱۳٩۱/٥/۱٧