لذت پختن

 آش‌خونه‌ی مسعود و آزی

آشپز جدید آوردیم

مدتی است به راه‌اندازی یه وبلاگ که چند تا نویسنده داشته باشه، فکر می‌کنم. البته موضوعش کاملن با این وبلاگ فرق داره، اما ایده داشتن چند تا نویسنده خیلی خوبه. اکرم و ندا هم همین کار رو در وبلاگ یک میز با چند آشپز کردند. به هر حال، این کار رو با اضافه کردن اعظم بانو به آشپزها انجام دادم. الان دیگه بین‌المللی شدیم. من از تهران و اعظم بانو از وین می‌نویسه. اولین پستش رو که بعد از این از پیش‌نویس در میاد و منتشر می‌شه. فکر کنم توی این نوشته، اعظم بانو سعی کرده سبک وبلاگ رو حفظ کنه.به نظر من اگر به این قالب فکر نکنه و بره دنبال سبک نوشتن خودش، خیلی بهتره.

پانوشت 1: این نوشته رو من پیش از انتشار خوندم، ولی جز اصلاح دو تا غلط تایپی و درست کردن نیم‌فاصله‌ها که فونتش رو نداشته، تغییری در اون ندادم.

پانوشت بعدی: این پانوشت برای اینه که یه نوشته باید دست‌کم 3 تا پانوشت داشته باشه.

پانوشت ضروری: زیاد به عکس‌هاش گیر بدهید، تا بره یه کم عکس غذاها رو نگاه کنه و کیفیت عکس‌هاش بهتر بشه.

پانوشت توضیحی: این‌ها رو من با دست تایپ کردم، اما نمی‌دانم چرا بهش می‌گن پانوشت. راستی بقیه پانوشت‌ها هم یه کم توضیح می‌داد.

پانوشت آخر: اعظم برگرد به سبک نوشته خودت.

   + مسعود سلطانی - ۱۳٩۱/۸/٢٦